Ana səhifə

İstiazə


YazdırSend to friend

İstiazə, hər hansı bir işə başlarkən və hər hansı bir münasibətlə «Əuzu billəhi minə’ş-şeytani’r-racim», yəni; "Qovulmuş olan şeytanın şərindən Allah’a sığınaram" cümləsini söy­lemeye verilən addır.

İstiazədə  "Allah’a tərəf qaçın!" əmrinə itaət etmək vardır. (Zəriyət Surəsi, 50)

Allah’ın kamal və mərhəmətinə, qulun da qüsur və ehtiyacına bir sərhəd yoxdur. Belə olunca, Allah’a iltica və dua, ən önəmli qulluq vəzifələrindən olmaqdadır.

Bir başqa ayədə bu əmr verilər:

"Əgər şeytandan sənə bir vəsvəsə gələrsə, dərhal Allah’a sığın. Şübhəsiz ki, Allah Səmi’-Alimdir." (Ə'raf Surəsi,  200)

Burada Allahu Təala`nın Səmi’-Alim, yəni "haqqıyla eşidən, kamalıyla bilən" olaraq ifadə edilməsi son dərəcə əhəmiyyətlidir. Çünki ona sığındığımız zat, səsimizi eşitməzsə və halımızı bilməzsə bizə kömək edə bilməz.

Allah bizə şah damarımızdan daha yaxındır. Qəlbimizdən keçənlər O`na gizli deyil.

Mövzumuzla əlaqədar bir başqa ayədə Cənab-I Allah belə buyurar:

"Qur’an oxuduğunda qovulmuş şeytandan Allah’a sığın." (Nəhl Surəsi, 98)

Çünki Qur’an oxumaq istəyən kimsə ən gözəl əməllərdən birini edəcək. Qur’an, dinin əsli və əsasıdır. İnsanın dili və qəlbi qeybət kimi xətalarla çirklənər. Bunun üçün dilini təmizləməsi uyğun olar. Şeytan isə belə müsbət işlərdən xoşlanmadığından Qur’an oxuyan adamı, Qur’anı anlamaqdan və onunla əməl etməkdən imtina etdirmək üçün var gücüylə çalışacaq, vəsvəsə verərək Qur’an üzərində düşünməkdən onu yayındırmağa çalışacaq.

Hədis kitablarını araşdırdığımızda Hz. Peyğəmbər sallallahu aleyhi və səlləm Əfəndimizin, insana çətinlik və kədər verəcək, onu zərərə salacaq, dünya və axirətdə zillətə düşürəcək bir çox mövzularda Allah’a sığındığını görməkdəyik. O`nun cəhənnəmdən; qəbir fitnəsindən; hər şeyin və hər canlının şərindən, nəfsin şərindən; yoxsulluq və borcun qələbə çalmasından; tənbəllikdən, küfrdən, pis əxlaq, pis iş və həvəslərdən; kədərdən və çox yaşlılıqdan; yanğın və sel fəlakətindən Allah’a sığınması bunlar arasında sayıla bilər.

Sıralamada istiazə bəsmələdən əvvəl gəlir. Bizlər "Əuzu bil­ləhi minə'ş-şeytani'r-racim" deyər, sonra bəsmələ çəkərik. Çünki zərərin dəf edilməsi, faydalı olanı cəlb etməkdən əvvəldir.

«Əuzu billəhi minə’ş-şeytani’r-racim» deyərkən Allah’a sığındığımız şeylər bu üç qrupdan birinə aid olar.

1-Etiqadi məsələlər.

2-Əməli məsələlər.

3-Bədənimizə zərər verən xəstəlik, müsibət kimi şeylər.

Yanlış inanclar daşımaqdan, imanımıza zərər verə biləcək hallardan; etdiyimiz işlərdə günaha və harama girməkdən; görünən görülməyən bəla və müsibətlərdən Allah’a sığınarıq.

«Əuzu billəhi minə’ş-şeytani’r-racim» ilə şeytandan Allah’a sığınarkən hansı cəhətdən sığındığımızın  ifadə edilməməsi, ümumilik ifadə edər. Yəni şeytandan gələ biləcək hər cür hallardan Allah’a sığınarıq.

«Əuzu billəhi minə’ş-şeytani’r-racim» deyərkən, bunun sırf dildə qalmayıb qəlbən də deyilməsi əsasdır.

Arif olanlar, Allah’dan başqasını görmək və kəsrət aləminin özlərinə pərdə olmasından istiazə edərlər.

Biri, bir mənəviyyat böyüyünə "Əfəndim, şeytan mənə çox vəsvəsə verir, nə edim?" deyə soruşar.

O zat, "Sən bir evin qarşısından keçərkən evin itləri sənə hürsələr nə edərsən?" deyər.

Adam "Yerdən daş götürər, üzərlərinə ataram" dəyincə o mənəviyyat böyüyü bu mənalı sözü söyləyər:

"Mən olsam elə etmərəm. Dərhal evin sahibinə səslənərəm. O, itlərə səslənincə hamısı künclərinə çəkilər, səslərini kəsərlər. Məhz bunun kimi sənə vəsvəsə gəldiyində sən də Allah’a sığın. O zaman şeytan sənə bir zərər verə bilməyəcək."

"Əgər şeytandan sənə bir vəsvəsə gəlirsə, dərhal Allah’a sığın. Şübhəsiz ki, Allah’ Səmi`-Alimdir." (Ə'raf Surəsi, 200)

"Də ki: Ya Rəbbi, şeytanların vəsvəsələrindən Sənə sığınaram. Onların mənə yaxınlaşmalarından da Ya Rəbbi yenə Sənə sığınaram." (Mu'minun,  97-98)



06-08-2014 12:00:00

Düğüme özel


Bu səhifəyə daxil olmaq üçün səlahiyyətli deyil.

Üzv olmaq istəyirsinizsə Bura basın.

Əgər üzv deyilsinizsə Bura basın.

Şərhsiz