Ana səhifə

Qurani Kərimdə namazdan sonra zəkatın zikr edilməsinin hikməti nədir?


YazdırSend to friend

Namaz “imədüd-din”, yəni dinin dirəyi olduğu kimi, zəkat da İslamın qantarası, yəni körpüsüdür. Deməli, biri dini, digəri asayişi mühafizə edən İlahi iki əsasdırlar. Bunun üçün bir-biriylə bağlanmışlar.

Bütün müavinət və kömək növlərini ehtiva edən zəkat haqqında, səhih olaraq Rəsulu Əkrəm Əleyhissalatu Vəssəlamdan “Əz-zəkatu qantaratül - İslam” yəni, “Zəkat İslamın körpüsüdür” (əl-Münziri, et/ət-Terğib vet-Terhib, 1:517.) hədisi-şərifi rəvayət edilir. Yəni, müsəlmanların bir-birinə köməkləri, ancaq zəkat körpüsü üzərindən keçməklə edilər. Çünki kömək vasitəsi zəkatdır. İnsanların heyəti-ictimaiyəsində intizam və asayişi təmin edən körpü, zəkatdır. Aləmi-bəşərdə həyatı-ictimaiyənin həyatı, müavinətdən doğular. İnsanların tərəqqilərinə mane olan üsyanlardan, qiyamlardan, ixtilaflardan meydana gələn fəlakətlərin dərmanı, müavinətdir.

Bəli, zəkatın vücubu ilə ribanın hurmetinde (faizin haram olması) böyük bir hikmət, yüksək bir məsləhət, geniş bir rəhmət vardır.

Bəli, əgər tarixi bir nəzərlə səhifəi-aləmə baxacaq olsan və o səhifəni ləkələndirən bəşərin mesavisinə, səhvlərinə diqqət yetirsən, heyəti-ictimaiyədə görünən qiyamlar, fəsadlar və bütün əxlaqı-rəzilənin iki sözdən gəldiyini görərsən.

Biri: “Mən tox olum, başqası aclığından ölsə ölsün, mənə nə!”

İkincisi: “Sən zəhmətlər içində boğul ki, mən nemətlər və ləzzətlər içində rahat olum.”

Aləmi-insaniyyəti zəlzələlərə məruz qoymaqla yıxılmağa yaxınlaşdıran birinci sözü sildirən ancaq zəkatdır.

Növü-bəşəri ümumi fəlakətlərə sürüyən və bolşevikliyə sövq edib tərəqqiləri, asayişi məhv edən ikinci sözü kökündən kəsib atan, hurmet-i ribadır (faizin haram olması).

Yoldaş! Heyəti-ictimaiyənin həyatını qoruyan intizamın ən böyük şərti, insanların təbəqələri arasında boşluq qalmamasıdır. Havas qismi avamdan, zəngin qismi füqəradan xətti-muvasalayı (əlaqəni) kəsəcək dərəcədə uzaqlaşmamaları lazımdır. Bu təbəqələr arasında muvasalayı təmin edən zəkat və müavinətdir. Halbuki vücubu-zəkat ilə hurmeti-ribaya müraat etmədiklərindən, təbəqələr arası getdikcə gərginləşir, xətti-muvasala kəsilir, sılai-rəhm qalmaz. Buna görədir ki, aşağı təbəqədən yuxarı təbəqəyə ehtiram, itaət, məhəbbət yerinə qiyam sədaları, həsəd bağırtıları, kin və nifrət vaveylaları yüksəlir. Həmçinin, yüksək təbəqədən aşağı təbəqəyə mərhəmət, lütfkarlıq, təltif yerinə zülm atəşləri, təhəkkümlər, şimşək kimi təhqirlər yağır.

Təəssüf ki, təbəqe-i havasdaki üstünlüklər, təvazökarlıq və tərahhuma səbəb ikən, təkəbbür və qürura bais olur. Təbəqe-i füqəradakı acizlik və kasıblıq, lütfkarlıq və mərhəməti mucib ikən, əsarət və səfaləti intac edir. Əgər bu söylədiklərimə bir şahid istəsən aləmi-mədəniyyətə bax, istədiyin qədər şahidlər mövcuddur.

Xülasə, təbəqələr arasında musalahanın (sülh) təmini və münasibətin təsisi, ancaq və ancaq ərkanı-İslamiyədən olan zəkat və zəkatın balaları olan sədəqə və təbərruatın heyəti-ictimaiyəcə yüksək bir düstur ittihaz (qəbul) edilməsiylə olar.

(bax. Səid Nursi, İşaratül-İcaz - Bəqərə Surəsi, 3-cü ayənin təfsiri)



04-05-2011 12:00:00

Düğüme özel