Ana səhifə

Reinkarnasiya haqqında məlumat verərsiniz? Bu inancın din, ağıl, məntiq və hüquq baxımından səhv olduğunu necə isbat edə bilərik?


YazdırSend to friend

Ruhun, bir bədəndən digər bir bədənə keçişini qəbul edən batil inanca tənasüh ya da bu gün daha məşhur bilinən adıyla reinkarnasiya deyilməkdədir. Bu inanca görə, bədənlər ruhların qəlibləri kimidir; ruh, qəlibdən qəlibə, bədəndən bədənə köç etməkdədir, insan ruhu, cəsədini tərk etdikdən sonra, quruda, havada, yaxud dənizdə yaşayan hər hansı bir heyvanın bədəninə girməkdə, oradan da başqa bir heyvanın bədəninə, sonra, təkrar digər bir insanınkına girərək varlığını davam etdirməkdədir.

 

Hətta bəzi köhnə qövmlər, insan ruhunun, əvvəl mədənlərə, sonra bitkilərə, daha sonra insanlara keçərək bir dövr şəklində bir bədəndən digər bir bədənə hicrət etdiyinə inanmışlar. Fisagor, "Ruh, tamamilə maddəyə basqın gələnə qədər bədən dəyişdirər." deyərək bunu, bir fəlsəfi nəzəriyyə halına qoymağa çalışmışdır. Ta əvvəllərə qədər gedən bir görüş, daha çox sadə fikirli insanlar tərəfindən qəbul edilmişdir. Səmavi kitablara, inanmayan, peyğəmbərlərin təbliğlərindən uzaq olanlar, Allahu Azimüşşanın axirətdəki əbədi və daimi mənzillərini qavraya bilmədiklərindən, yaxud dar düşüncələrinə sığışdırmadıqlarından, fitrətlərindəki əbədiyyət səslənişlərini bu şəkildə susduracaqları və bu arzularını bu şəkildə təmin edə biləcəkləri zənniylə bu fikirə dalmışlar. Bu səhv inanca, zamanla fəlsəfi örtük geydirilmişdir.

 

Tenasühün Tarixi:

 

Tənasüh fikrinin, hər şeydən əvvəl harada meydana gəldiyi haqqında ixtilaflar vardır. Bəzi qaynaqlara görə, bu nəzəriyyənin qaynağı Köhnə Misirdir. Tarixçi Herodot da eyni qənaətdədir. Köhnə Misirdə, ölən bir insanın ruhunun, heyvanların, xüsusilə quş və ilanların cəsədlərinə keçərək həyatını davam etdirdiyinə inanırdılar. Misirlilər, ruhun, ölümün dərhal sonra bir heyvan cəsədinə girdiyinə, havada, quruda və suda yaşayan bir çox heyvan cəsədini gəzdikdən sonra, təkrar insan cəsədinə döndüyünə inanırdılar. Fironlar dövründə, Piramidaların edilməsi, bu kobud xurafatın təsiri ilə olmuşdur.

 

Bəzi qaynaqlarda, bu köhnə boş sözün, Misirdə təhsilini alan Fisagor tərəfindən Yunanlılara və beləcə, Qərb Dünyasına aparıldığı yazılmaqdadır.

 

Şərqdə isə, tənasüh fikiri daha məşhur bir şəkildə, Hindistanda görülmüşdür. Ganj və Sent çaylarının isti hövzələrində yaşayan insanlar, öldükdən sonra ruhlarının, quşların həyatında davam edəcəyinə inanırdılar.

 

Dinlər Tarixi araşdırıldığında görülür ki, bu xurafat, Köhnə Misir və Hinddən əvvəl, çox tanrıya inanan, ibtidai qövmlərin inancları içərisində də vardır. Həmçinin, Totemizmdə də, tənasühün izlərinə rast gəlmək olardı.

 

Köhnə insanlar, ruhların tək insan bədənlərinə deyil, eyni zamanda heyvanlara, bitkilərə və cansız varlıqlara da köç etdiklərinə inanırdılar. Bu səbəblə, ruhun bir insan bədənindən digər bir insan bədəninə keçməsinə "Nash", öz ruh qabiliyyətinə uyğun bir heyvanın bədəninə köçünə "Mash", bitkilərə keçişinə "Rash", mədən və cansızlara keçişinə də "Fash" deyilmişdir.

 

Bu xurafat, Köhnə Yunan, Misir, Hind, Çin və İranda fərqli şəkillərdə meydana gəlmişdir. Məsələn, Hindistanda tənasüh fikiri bütün varlıqlara ümumiləşdirilmişdir. Buda və Brahman dinlərində mistik bir şəklə bürünmüşdür. Nəticədə belə bir inanc mənimsənmişdir. "Təmizlənən və günahsız ruhlar Nirvanaya çatar, günahkar ruhlar da təmizlənənə qədər, heyvan cəsədlərində gəzərlər."

 

Köhnə Misirlilər isə, tənasühü, tək insandan heyvana, heyvandan da təkrar insana köç şəklində qəbul etmişlər.

 

Köhnə Yunanda, fəlsəfə tarixindən aydın olduğu qədəriylə, tənasüh fikirinə, əvvəl Fisagor, Əflatun, sonra da, Yeni Əflatunçular tərəfindən fəlsəfi bir paltar geydirilməyə çalışılmışdır.

 

Başlanğıc olaraq, Misirdə ortaya çıxan bu köhnə inanc, Hinddə mistik şəklə, Yunanda fəlsəfi şəklə soxulmuş, İranda isə bu batil inanca bir əxlaqi peşə və din bəzəyi verilmişdir. Bu görüş, Zərdüşt və Məzdəkilər kimi dini qruplarda özünə tərəfdar tapmışdır.

 

İranda, köhnələrdən gələn bu batil fəlsəfə, Şiəlik pərdəsi altında Gulat kimi bəzi Şiə qollarına keçmişdir. Təəssüf ki,, bu elm və fikir əsrində belə, hələ bu boş sözə inananlara rast gəlinir!

 

Görülür ki, Köhnə Yunan, Hind, Misir və Mesopotamiyada rast gəlinən bu inanc, daha sonra, qüvvət və təsirini yavaş yavaş itirmiş, səmavi dinlərin, xüsusilə İslam Dininin yayılıb inkişafı ilə, fikir dünyasından tamamilə silinib getmişdir.

 

Lakin əsrimizdə, bu boş sözü yenidən ortaya çıxarmaq istəyən bəzi simalara rast gəlinir. Bunların başında Fransız Charles Fourrier və Pierre Lerou vardır. Bunların hər ikisi də qatı bir sosialistdir. İdeologiyalarının prinsibi, ruha inanmamaqdır. Buna baxmayaraq, bu materialistlər səmavi dinlərdəki axirət inancını zədələmək qəsdiylə, tənasüh fikirinə yol verməkdə və beləcə pozqun ideologiyalarına vəsait hazırlamaq istəməkdədirlər. Bu gün də, bu xurafata rəğbət göstərib onu yaymaq, təbliğat etmək istəyənlər, materialistlərdən başqası deyil.

 

Tənasüh İddiasının Batil Olduğunu Göstərən Dəlillər:

 

 

Bütün səmavi dinlərin əqidə və əsaslarına zidd düşən tənasüh fikirinin heç bir elmi dayaq nöqtəsi yoxdur. Tənasüh fikirini iddia edənlərin sayı, dünya əhalisi içərisində statistik qiymətləndirmələrə girə bilməyəcək qədər azdır.

 

Bu iddianı çürüdən dəlillərə keçmədən əvvəl bunu ifadə edək:

Kainatda ulduzlardan zərrələrə qədər hər bir varlıq, hər məxluq mütləq bir iradənin, əhatəli bir elmin, kahhar bir qüdrətin qənaət və hakimiyyəti altındadır; bir nizamın əsiridir. Yəni, bütün varlıqlar, Allahın icazəsiylə qoyulub qaldırılmaqdadır. Dünənin mütləq elm və iradəsiylə vəzifə görməkdədir. O böyük günəşin, o ucsuz-bucaqsız sistemlərin, yaradılışlarından bu yana "Mükəmməl bir nizam və hikmət ilə bir saniyə qədər çaşmayaraq hərəkət etmələri və vəzifə görmələri" göstərir ki, ruhlar və bədənlər başıboş ola bilməz, bu nizama müxalifət edə bilməzlər. Ruhu, bu nizamın xaricinə çıxaran tənasüh iddiası, Cənabı Haqqın hikmətinə tamamilə zidd və Allahu Azimüşşanın lütf, kərəm, lütfkarlıq kimi qudsi sifətlərinə böyük bir böhtandır.

 

Bəli, Cənabı Haqqın hikmət və rəhməti bu çirkin xurafatı rədd edir. İnsanı aləmə xəlifə və sultan edən, yer və göyləri onun əmrinə verən, aləmin özü olaraq onu ən yüksək yaradılışla, ən mükəmməl surətdə, ən geniş qabiliyyətdə yaradan Qüdrəti İlahiyyə, bu mahiyyətdəki bir ruhu heç, minlər dərəcə aşağıya salaraq siçanların, itlərin, ilanların... daha ayıbı meymunların cəsədlərində dolaşdırar? Ədalət və hikməti, rəhmət və şəfqəti, lütf və lütfkarlığı buna icazə verər? Bu hal, O Hakimi Zülcəlalın, şanına yaraşar?

 

Dinimiz, insanlara o qədər əhəmiyyət vermişdir ki, qəbirlərinin tapdalanmasına belə icazə verməmişdir. Qəbirisitanlıqlardakı sümükləri və o sümükləri qonaq edən torpaqları tapdalamağa icazə verməyən Haqq Təala, heç insan ruhunu, heyvanların cəsədlərində saxlayar?

 

Özünə, "İt" deyildiyində hirslənən insanın ruhunu, Cənabı Haqq heç it cəsədinə soxub oğulunun qapısına bağladarmı? Yaxud eşşəyin bədəninə soxub, oğulunu ona mindirərmi?

 

Tənasüh iddiası, Cənabı Haqqın vədinə də zidddir. Çünki, Cənabı Haqqın əmr və qadağan etdikləri mütləq reallaşacaq. Möminlərə Cənnəti vəd etmişdir və bu vədini yerinə yetirəcək. Üluhiyyətini inkar edən şərli insanları, kafir və münafiqləri də əbədi əzab ilə cəzalandıracaq. Nə möminlər mükafatsız qalacaqlar, nə də kafir və münafiqlər, tenasüh iddialarıyla əzabdan xilas ola biləcəklər.

 

Tenasüh, iddiası, peyğəmbərlərin göndərilmələri və səmavi kitabların endirilmələri həqiqəti ilə də uyğun gələ bilməz. Əgər ruhlar, dünyada başıboş buraxılsalar və hərəkətlərində sərbəst olsaydılar, peyğəmbərlərin göndərilmələrinə və kitabların endirilməsinə ehtiyac qalmazdı. Peyğəmbərlərin ən böyük iddiaları, Allahın varlığı və birliyindən sonra əbədi həyatdır, axirət həyatıdır. Cənabı Haqq onları, insan növünün tərəqqi və təkamülünü təmin etmək, bəşərin baxışını əbədi həyata çevirmək üçün göndərmişdir. Tənasüh, peyğəmbərlərin göndərilməsi və kitabların endirilməsi həqiqətləriylə də tam bir ziddiyyət içindədir.

 

İnsanın müəmməl bir məxluq olaraq yaradıldığını, səmanın və ərzin, gecə və gündüz, heyvan və bitkilərin onun əmrinə verildiyini, bir qisim mələklərin, onu izləmək və mühafizə etmək üçün işlədildiklərini, əbədi bir həyata məzhər olunduğunu, möminlərin əbədi olaraq Cənnətdə, kafirlərin Cəhənnəmdə qalacaqlarını bildirən Quranı da tənasüh iddiasını tamamilə rədd edir.



14-11-2009 12:00:00

Düğüme özel