Ana səhifə

Yaradan təbiətdir?


YazdırSend to friend

Kainat hər an milyardlarla fəaliyyətə səhnə olmaqdadır. Bu halıyla böyük bir laboratoriyaya, yaxud böyük bir səhnəyə bənzəyir. Çox gözəl manevrlərin edildiyi bir ordugaha, ağılları heyrətləndirəcək  böyüklükdə bir sərgiyə və ya milyardlarla varlığın istifadə etdiyi geniş bir süfrəyə də bənzədə bilərik.

İşdə dünyamız! Günəşin ətrafında böyük bir sürətlə dönür. Lakin kosmosa atılmır. Üstündə daşıdığı yolçuları, yəni insanları, heyvanları, bitkiləri, cansızları heç incitmədən minlərlə ildir daşıyır.

Günəş! Hər səhər təzə bir ahənglə, tam vaxtında doğulur. Özünə verilən istilətmə və işıqlandırma vəzifəsini, böyük bir intizamla yerinə yetirir.

Boşluqda asılı ulduzlar! Dünyamızdan minlərlə dəfə daha böyük o nəhəng kürələr, göy qübbədə parlamağa davam edirlər.

Hər yerdə, hər an möcüzə sənət əsərləri ortaya çıxır.

Bir kiçik toxum atırsınız torpağın üstünə. Üstünü örtüb sulayırsınız. Bir müddət sonra bir də baxırsınız ki, gözəllər gözəli bir filiz olmuş. Deyərkən böyüyür bu filiz; budaq olur, yarpaq olur. Nəhayət lətif çiçəklər açıb şirin meyvələr verir.

Bir sarı  bülbül yumurtası düşünün. Sarı bülbülün qarnına girən dəyişik qidalardan meydana gəlmiş kiçik bir cisim. Zamanı gəlincə, çatlayır bu yumurtacıq. Bir də baxırsınız, içindən bir bala çıxmış. Hələ sərtləşməmiş dimdiyi, tüklənməmiş bədəniylə o kiçik quş balası çıxır dünyaya. Zamanla rəngli tüklərdən paltar geyir, gözəl gözəl ötməyə başlayır...

İnsana baxın! Başlanğıcda bir damla su. Zamanı gəlincə ət olur, qan olur, sümük olur bu damla. Vaxt tamam olunca da, bir körpə qazanır dünya. Görən gözlər, eşidən qulaqlar, qoxu hiss edən burun, tutan əl, gedən ayaq, hiss edən ürək, düşünən beyin... Bütün bunlar yavaş yavaş olur və elə bir an gəlir ki; o bir damla su, kainatı bir kitab kimi oxuya bilir!

Aləmdə olub bitən möcüzə işlər, saymaqla bitəcək kimi deyil!

Baxırsınız, hər iş, böyük bir nizam və intizam içində edilir. Hər fəaliyyətdə bir fayda və hikmət axtarılır. Şüurlu bir ölçüylə yaradılır hər şey. Heç bir şey başıboş deyil; heç bir məxluq öz halına buraxılmamış.

"Təbiət" deyir bəzi kəslər. Uydurulmuş şəkliylə, "Təbiət". Televiziyada, radyoda, qəzet və jurnallarda, hətta dərs kitablarında zaman zaman rast gəlirsiniz bu sözə.

Soruşmaq lazımdır belə deyənlərə: Təbiət nədir? Ən qısa təriflə "Canlı və cansızların bütünüdür", deyəcəklər.

Cansızların öz başlarına bir şey edə bilməyəcəkləri, açıq-aşkar bir həqiqətdir. Çəkici, mismarı, taxtanı qoyun bir otağa, milyon il gözləyin, şüurlu bir usta bunları istifadə etmədiyi müddətcə bir jurnalnı stolu belə edilə bilməyəcək. Torpağ, hava, su, günəş işığı çəkicdən, mismardan və taxtadan daha şüurlu deyil. Həmçinin, bir qar çiçəyi belə, bir jurnalnı stolundan  daha mükəmməldir. Vəziyyət  belə olduğda, cansız, ağılsız, şüursuz, qüvvətdən, iradədən məhrum təbiətin sadə bir canlını belə edə bilməyəcəyi açıqca meydana çıxar.

Gələk canlılara. Bunların da ən  şüurlusu, insandır. İnsan isə, bu kainatı və içindəkiləri yaratmaq oyana dursun, kiçik bir yarpağı belə yaratmaqdan acizdir. Üstəlik o da özünü yaradanı axtarmaqla məşğuldur.

 

Son söz: Təbiət Xaliq yəni Yaradıcı ola bilməz, çünki aciz bir məxluqdur!



14-02-2010 12:00:00

Düğüme özel


Bu səhifəyə daxil olmaq üçün səlahiyyətli deyil.

Üzv olmaq istəyirsinizsə Bura basın.

Əgər üzv deyilsinizsə Bura basın.

Şərhsiz