Ana səhifə

Peyğəmbərimiz (s.ə.s.)-in nəsil silsiləsi necədir və məşhur babaları kimlərdir??


YazdırSend to friend
Sual Detayı: 
Peyğəmbərimiz (s.ə.s.)-in nəsil silsiləsi necədir və məşhur babaları kimlərdir??
Cavab: 

Bütün qaynaqların ittifaqla ifadə etdikləri, Kainatın Əfəndisinin iyirminci babasına qədər uzanan nəsil silsiləsi belədir:
"Məhəmməd (s.ə.s.), Abdullah, Abdülmuttalib (əsl adı Şeybe), Haşim, Abd-i Menaf (Muğirə), Kusay, Kilab, Mürrə, Kab, Lüeyy, Qalib, Fihr (Qureyş), Malik, Nadr, Kinanə, Huzeymə, Müdrikə (Amir), İlyas, Mudar, Nizar, Maad, Adnan." *
Anasının nəsli də belədir: Vehb, Abdümənaf, Zührə, Kilab, Mürrə... Görüldüyü üzrə hər iki tərəfin nəsli Kilabda birləşməkdədir.
Fəxri Kainat Əfəndimizin böyük babaları bu şəxslər idi. Hər birinin nəsili çoxalmış və hər biri xeyli çox camaatların rəisi və bir çox qəbilə və tayfaların babası və atası olmuşlar.
Ancaq, nə vaxt birinin iki oğlu olsa və ya bir qəbilə iki qola ayrılsa, sevimli Peyğəmbərimiz (s. ə.s. )in soyu ən şərəfli və ən xeyirli olan tərəfdə olar və hər əsrdə onun böyük babası kim isə, üzündə parlayan müstəsna nurdan bilinərdi.

İyirminci Babadan Sonrakı Nəsil Xətti
 Alimlərin tərəfindən, Peyğəmbər Əfəndimizin iyirminci babası olan Adnanın Hz. İbrahimin nəsilindən olduğu ittifaqla qəbul edilməkdədir. Adnan ilə İbrahim (ə.s.) arasında uzun bir zaman məsafəsi vardır. Bir qisim neseb alimləri arada qırx göbək olduğunu ifadə edərlər. Buna görə aradakı zaman vahidinin nə qədər uzun olduğunu az çox təsəvvür etmək mümkündür.
Bu səbəblə, Rəsulu Əkrəm Əfəndimizin iyirminci babası Adnandan Hz. İbrahimə qədər olan ikinci addım nəsil silsiləsi, pillə-pillə təsbit edilə bilməmişdir. Bəzi neseb alimləri Peyğəmbər Əfəndimizin nesebini yeddi, bəzisi də doqquz göbəkdə Hz. İsmayıla bağlarlar. Bu, halıyla arada bir çox pillələrin atlanıldığını ortaya qoyur.

Şübhəsiz, Kainatın Əfəndisinin nurunu alınında bir İlahi əmanət olaraq daşıyan atalarının hamısı haqqında çox bir məlumatımız yoxdur. Atalarından ən çox məlumat sahibi olduqlarımız isə, zaman baxımından ən yaxın olanlarıdır. Burada onların həyat və şəxsiyyətlərinə qısa bir nəzər salmaq yerində olacaq.
Kusay
Peyğəmbər Əfəndimizin, əsl adı Zeyd olan dördüncü qurşaqdakı babası Kusay, mühüm bir şəxsiyyət idi. Özünün yalnız Zührə adında bir qardaşı vardı.
Hz. Adəmdən bəri davam edib gələn nuru Əhmədini alınında daşıma şərəfi, bu iki qardaşdan Kusaya lütf edilmişdi. Böyük oğul olduğu üçün, ailənin rəisliyi vəzifəsi də özünə verilmişdi. Kiçikliyindən bəri qabiliyyətiylə diqqətləri üzərində yığan Kusay, böyüyüncə Məkkənin irəli gələn şəxsiyyətlərindən biri oldu. Təşkilatçılığı, idarəçiliyi, ədalətli qərarları ilə qısa zamanda Məkkə xalqı arasında böyük bir etimad qazandı. Bu səbəblə Məkkənin idarəsi ona verildi. Məkkəni ilk dəfə məhəllələrə o böldü; hər qəbiləni, özlərinə ayırdığı məhəllələrə o yerləşdirdi. Məkkənin ən mühüm işləri onun evində görüşülüb qərara alınırdı. Hacıların su ehtiyacının qarşılanması, onların saxlanması, döyüşə gedərkən bayraq tikmə və Məkkə məclisini idarə etmə kimi mühüm işlər, ona əmanət edilmişdi. Kəbənin qarşısında və qapısı Kəbəyə baxan ilk ev onun üçün tikilmişdi. Bu ev, Məkkənin bir cür hökumət binası və ya içində Məkkə Şəhər Dövlətinin hər cür iş və məsələlərinin görüşüldüyü bir parlament idi. Kusayın bu evi tarixdə "Darın-Nedve" adıyla şöhrət tapmış və Hicrətdən yarım əsr sonrasına qədər də mühafizə edilmişdir.

Kusay, Məkkədə istisnasız hər kəs tərəfindən sevilər, sayılardı. Alınında daşıdığı Fəxri Kainat Əfəndimizə aid nuru, onu bütün Məkkə xalqının sevgilisi və can dostu halına gətirmişdi.
Yaşlanınca, adətləri üzrə ailə rəisliyi vəzifəsini ən böyük oğulu Abdüddara təslim etdi və "Sevimli oğulum! Səni bu qövmə rəis təyin edirəm" dedi.
Nə var ki, Abdüddar, bu böyük vəzifəni icra edəcək qabiliyyətə sahib deyildi. Həyatı boyunca da atasının yerini doldura bilmədi. Çünki, Fəxri Kainat Əfəndimizin qüdsi nuru onun deyil, kiçik qardaşı Abd-i Menafın alınında parlayırdı. Onun da dörd oğulu vardı: Haşim, Abdüşşems, Muttalip və Nevfel.

Haşim
Haşim, Rəsulu Əkrəm Əfəndimizin ikinci qurşaqdan babasıdır.
Məkkənin irəli gələn şərəflisindən olan Haşim, ticarətlə məşğul olardı.
Peyğəmbərimiz (s. ə.s. )in doğum vaxtı yaxınlaşdığı üçün nuru Məhəmmədi onun alınında daha haşmetli bir surətdə parlayırdı. Ayrıca bir çox üstün fəzilətləri də üzərində daşıyardı.
Son dərəcə cömərd idi. Bir qıtlıq ilində Məkkədə çörək tapılmırdı. O, Şamdan gətirdiyi xas buğda unundan dümağ çörəklər bişirtmiş, bir çox dəvələr və qoyunlar kəsdirmiş, çörək, ət və ətsuyu (tirit) ilə bütün Məkkə xalqına böyük bir ziyafət vermişdi.
Haşim, üstün səviyyəli, qabiliyyətli, cömərd, fəzilətli və hər kəs tərəfindən sevilən, sayılan yüksək bir şəxsiyyətin sahibi olduğu üçün adı, ailəsinə və soyuna ad olmuşdur. Bu səbəblə Fəxri Kainat Əfəndimizin də arasında olduğu bu uca soya, özlərindən sonra "Haşimilər" deyilmişdir.
Haşimin dörd oğlanı olmuşdu: Şeybə (Abdülmuttalib), Esed, Əbu Sayfi və Nadle. 1
Haşimin nəsili oğlanlarından Şeybə ilə Eseddən davam etmişdir. Şeybə, Rəsulu Əkrəm Əfəndimizin birinci qurşaqdakı babasıdır. Esed isə Hz. Əlinin anası Fatimənin dayısıdır.
Nə var ki, Esed sulbünden dünyaya gələn Huneyn də nəsil buraxmayınca, bütün Haşimiler yalnız Abdülmuttaliboğulları qolundan gələrək çoxalmış və yer üzünə dağılmışlar. 2
Şeybə (Abdülmuttalib)
Peyğəmbər Əfəndimizin birinci qurşaqdakı babasıdır. Doğuşdan ağ saçlı olduğundan özünə "Şeybə" adını vermişlərdi. Abdülmuttalib onun ləqəbidir. O daha çox bu ləqəblə şöhrət tapmış və xatırlanmışdır.
Bu ləqəbi alışının hekayəsi belə izah edilər:
Şeybə kiçikliyində Mədinədə dayılarının yanında qalırdı. Bir gün məhəllə yoldaşları digər uşaqlarla Mədinədə bir meydanda ox atışı edirdilər. Bütün uşaqlar arasında, alınında parlayan Kainatın Əfəndisinə aid nur səbəbiylə rahatlıqla fərqinə varılırdı. Uşaqların bu yarışmasını seyr etmək üçün böyüklərdən bir izdiham da orada toplanmışdı.
Ox atma sırası Şeybəyə gəlmişdi. Oxunu yayına yerləşdirdi. Özündən əmin bir rəftarla yayı çəkdi. Bir an nəfəsini kəsib yayı buraxdı. Yaydan atılan ox, hədəfə tam isabət etmişdi. Hər kəs heyranlıq dolu baxışlarla özünə baxarkən, o isə bu müvəffəqiyyətdən duyduğu sevinc və həyəcanı bu sözlərlə dilə gətirirdi:
"Mən, Haşimin oğuluyam. Mən, (Betha) Beyinin oğuluyam. Oxum əlbəttə hədəfini tapar."
Baxmağa gələn böyüklər Şeybenin bu tərifləyici sözlərini eşitdilər. Haris bin Abd-i Menafoğullarından biri yanına yaxınlaşdı və soruşub sual edərək onun Haşimin oğlu olduğunu öyrəndi. Məkkəyə dönüşündə bu adam, vəziyyəti əmisi Muttalibə izah etdi və beləsinə qabiliyyətli və ağıllı bir uşağın xarici eldə buraxılmasının doğru olmayacağını ifadə etdi.
Muttalib bu xəbər üzərinə dərhal Mədinəyə getdi. Şeybəni götürərək Məkkəyə gətirdi. Muttalib tərkində qardaş oğlunu Şeybə ilə Məkkə küçələrinə girərkən soruşdular:
"Bu uşaq kim?"
Göz dəyməsindən qorxan Muttalibin ağızından, "Köləmdir" sözü çıxdı.
Evinə gəlincə arvadı Xədicə də özünə eyni sualı yönəltdi. Yenə cavabı "Köləmdir" oldu.
Sabahısı günü əmisinin özünə aldığı gözəl paltarlarla Məkkə küçələrində gəzməyə başlayınca, hər kəs onun kim olduğunu maraqlanmağa və soruşmağa başladı. Bilənlər, "Abdülmuttalib" (Muttalibin köləsi)" deyə cavab verirdilər. Hər nə qədər kim olduğu sonradan ortaya çıxdısa da, adı, o gündən sonra "Abdü'l-Muttalib" (Muttalibin köləsi) olaraq qaldı. 3

 

*. Sire, 1/1-3; Tabakat, 1/55-56; Ensabü'l-Eşraf, 1012 vd; Taberi, 2/172-180

1. Tabakat, 1/75-80
2. A. g. e., 1/79-80
3. A. g. e., 1/82-83

Saleh Suruç

 



01-05-2010 12:42:42

Düğüme özel


Bu səhifəyə daxil olmaq üçün səlahiyyətli deyil.

Üzv olmaq istəyirsinizsə Bura basın.

Əgər üzv deyilsinizsə Bura basın.

Şərhsiz