Ana səhifə

Peyğəmbərimiz (s.ə.s.) süd anaya nə üçün verilmiş və süd ana yanında qalarkən ortaya çıxan möcüzə hadisələr nələrdir?


YazdırSend to friend
Sual Detayı: 
Peyğəmbərimiz (s.ə.s.) süd anaya nə üçün verilmiş və süd ana yanında qalarkən ortaya çıxan möcüzə hadisələr nələrdir?
Cavab: 

Məkkənin havası isti və çətinlikli idi. Uşaqların körpə bədənlərinə yaramırdı və onların sağlam böyümələrinə və sağlam böyümələrinə əlverişli deyildi. Çöldə isə hava gözəl, su şirin və təmiz, həyat sərbəst, iqlim isə münasib idi. Ayrıca çöldə yaşayan bəzi qəbilələrin dilləri də çox daha düz və hamar idi. Əsl və təzəliyini qoruyurdu. Əxlaqları da təmiz idi.
 Buna görə, o sırada Qureyş şərəflisi və irəli gələnləri daha sağlam böyümələri  və ayrıca düz, əslinə uyğun Ərəbcə öyrənib danışa bilmələri üçün Məkkənin xaricində çöldə yaşayan qəbilə qadınlarına ödənişlə əmizdirmək üzrə uşaqlarını təslim etməyi bir adət halına gətirmişlərdi. Uşaq 2-3 il, bəzən daha çox süd ananın yanında qalardı.
Bu səbəblə də yaylalarda yaşayan bir çox qəbilə, xüsusilə Sad bin Bəkr qəbiləsi qadınları ildə bir neçə dəfə karvan halında Məkkəyə gələr və yeni doğan uşaqları əmizdirmək üzrə yanlarına alıb  təkrar yurdlarına dönərdilər.
Məkkə ətrafındakı qəbilələr arasında Sad bin Bəkr qəbiləsi, xüsusilə şərəfdə, cömərdlikdə, mərdlik və təvazödə və Ərəbcəni düz danışmaqda təmayüz etmiş və hörmət qazanmış bir qəbilə idi. Buna görə, Qureyş irəli gələnləri daha çox bu qəbilə qadınlarına uşaqlarını təslim etmək istəyərdilər.

Bəni Bəkr Qəbiləsi Qadınlarının Məkkəyə Gəlişi
Rəsulu Əkrəm Əfəndimiz Süveybə Xatun tərəfindən əmizdirilirdi.
O sırada Sa'doğulları yurdunda o ana qədər çox az görülmüş şiddətli bir quraqlıq hökm sürürdü. Quraqlığın nəticə verdiyi qıtlıq, qəbilə xalqını yoxsul və pərişan buraxmışdı. Belə ki, yeyəcək bir şey tapmada belə çətinlik çəkirdilər. Dəvələri, qoyunları zəifləmiş və südləri kəsilmişdi.
Bu şiddətli qıtlıq və quraqlıq ilində də Bəni Bəkr qadınları, əmizdirəcək uşaq tapmaq və bu surətlə bir az dolanışıqlarını təmin etmək məqsədiylə Məkkəyə olduqca izdiham bir karvan halında gəldilər.
Gələn qadınların biri müstəsna hamısı özlərinə münasib bir uşaq tapdılar. Qəribədir ki, heç biri yetim oluşundan ötəri Sevimli Peyğəmbərimiz (s. ə. s. )i  götürməyə istəmədi. Çünki, çox ödəniş almayacaqlarını düşünürdülər.
Məkkəyə gec girən yalnız bir qadın vardı: iffəti, təmizliyi, həlm və həyası, yüksək əxlaq və fəziləti ilə qəbiləsi arasında tanınmış bir qadın. Əriylə növbəli yaşlı və zəif eşşəklərinə mindiklərindən karvandan geridə qalmışdı. Məkkəyə girdiyində, yeni doğulmuş Qureyş uşaqları, biri müstəsna, digərləri qabaqda gedən Bekroğulları qadınları tərəfindən götürülmüşdü. Və o, Mütləq Qüdrət Sahibinin qədər və hikmətiylə, əmizdirmək üzrə kimsəni tapa bilmədi.
Əri Haris də kədərliydi. Yoldaşlarının hamısı varlıqlı ailələrin uşaqlarını aralarında paylaşmışlar idi. Yalnız işin zahiri bir səbəbi olan gecikmək üzündən əli boş qalan bircə özləriydi. Solğun və kədərli bir çöhrə içinə basdırılmış bu iffətli qadın, İlahi qədərin özü üçün çəkmiş olduğu sadə proqramdan xəbərsiz, Məkkə küçələrində münasib bir uşaq tapa bilməmənin çətinliyi içində çarəsiz gəzirdi.
Bir  ara görünüşü ilə ətrafın hörmətini celbeden munis simalı yaşlı bir şəxs ilə qarşılaşdı. Bu şəxs, Kainatın Əfəndisinin babası Abdülmuttalib idi. Sanki bir-birlərinin dərdinə dərman olmaq üçün gəzib dayanırmışlar kimi baxışdılar. Sonra da danışmağa başladılar.
Abdülmuttalib,
"Sən hardansan?" deyə soruşdu.
Qadın,
"Bəni Sad qəbiləsi qadınlarından" cavabını verdi.
"Adın nə?"
"Həlimə."
Abdülmuttalib,
"Nə gözəl, nə gözəl! Sad və həlm, iki xüsusiyyətdir ki, dünyanın xeyiri də, axirətin izzət və şərəfi də buralardadır" dedikdən sonra dərin bir iç çəkdi. Arxasından da Həliməyə,
"Ey Həlimə! Yanımda yetim bir uşaq var. Onu, Sad oğulları qadınlarına təklif etdim, qəbul etmədilər. Heç olmasa gəl sən ona süd analığı et. Bəlkə onun üzündən bəxtiyarlığa, bolluq və bərəkətə çatarsan" dedi.
Həlimə gözlənilməz bu təklif qarşısında əvvəl tərəddüd keçirdi. Lakin yurduna əli boş dönmək istəmirdi. Bunun üçün tərəddüdünü məğlub edib və təklifi içindən qəbul etdi. Ancaq, ərinə soruşmadan və ondan icazə almadan  cavabını vermək istəmədi. Dərhal ərinin yanına döndü. Olub bitənləri izah etdikdən sonra,
"Əmizdirəcək uşaq tapa bilmədim. Yoldaşlarım arasına əli boş dönməyi də xoş görmürəm. Vallah, mən də gedib o yetimi götürəcəyəm" dedi.
Əri Haris, fikri ilə razılaşdı:
"Götürməndə bir xəta yox. Bəlkə də Allah, onun üzündən bizə bərəkət və xeyr lütf edər." 1
Bunun üzərinə dönüb Abdülmuttalibin yanına gəldilər. Abdülmuttalib, Həliməni götürüb Sevimli Peyğəmbərimiz (s. ə. s. )in nurlandırdığı Hz. Əminənin təvazökar evinə apardı.
Həlimə, Əfəndimizin yanına gəldi. Nurtopu Əfəndimiz, yundan ağ bir parçaya sarılı, yaşıl iplikdən bir örtünün üstündə mışıl mışıl yatırdı. Ətraf müşk kimi iy verirdi.
Həlimə, heyrət içində qaldı. Nur üzlü Əfəndimizə anında içi istiləndi. Elə ki, oyandırmağa belə könülü razı olmadı.
Artıq hüzn və ıztırap buludu Həliməni tərk etmişdi. Sevincindən uçacaq kimi idi. Uşaq tapa bilməmənin çətinliyi içində qıvrılıb dayanarkən, birdən beləsinə gözəl bir bala ilə qarşı-qarşıya gəlmək, nə böyük bəxtiyarlıq idi.
Halıma, çox dözə bilmədi. Kainatın Əfəndisinin başına yaxşıca yaxınlaşdı. Yorğanın ucunu yüngüldən qaldırdı. Pambıqdan yumşaq, qar kimi ağ, gül kimi iy verən əllərindən, mübarək alınlarından sevgi və bir ana şəfqətiylə öpdü. O anda Peyğəmbər Əfəndimiz də gözlərini açdı və Həlimənin bu səsinə şirin bir təbəssümlə cavab verdi. Razılaşmışlardı.
Biri uşaq tapa bilməmənin ıztırabı ilə əldən düşmüş və qəmli; digəri, qadınlar tərəfindən rədd edilən Nur Yetim. Qədər ikisinin də aləmini sevinclə doldurdu.

İlk Bərəkət
Artıq Nurtopu Əfəndimiz, könülünü cəzb etdiyi Həlimaənin qucağında idi.
Lakin bu da nə? Günlərdir zorla ət süd bulan sinələr, Əfəndimiz əmməyə başlar başlamaz dərhal südlə doldu. Sanki, hər bir məmə bir süd bulağı kəsilmişdi birdən.
Həlimə çaşdı, əri Haris heyrətlər içində qaldı.
Sağ məmə, Kainatın Əfəndisinin ağızında, sol məmə artıq ona sütqardaşı olan Həlimənin oğulu Abdullahın ağızında. Və Kainatın Əfəndisi bundan belə həmişə sağ məməni əməcək.

Dəvənin Məmələri Südlə Doldu
Həlimə, Nur Yetimi qucağından bir an belə endirməyə razı deyil. Dərhal Abdülmuttalib və Həzrəti Əminə ilə vidalaşaraq Məkkədən ayrıldılar.
Əminənin hüznünə göz yaşları da qarışdı və sanki bir bulud olub Nur balasının arxasından qaçdı.
Gecə Haris ailəsi, Məkkə xaricində rahat bir yuxu yatdı.
Səhər Haris dəvələri sağmağa qaçdı. Əlini aldığı hər məmə bir süd bulağı olmuşdu. Heyrətlər içində Həliməyə səsləndi:
"Ey Həlimə, bil ki, sən çox mübarək və xeyirli bir uşaq götürdün."
Həlimə ərini təsdiq etdi:
"Vallah, mən də elə olmasını ümid edirəm." 2
Məkkə artıq gerilərdə qalmışdı. Həlimə dişi eşşəyinin üstündə, qucağında isə Kainatın Əfəndisi vardı. O zəif, gücsüz və yoldaşlarından geridə qalan eşşəyə də nə olur? Bu nə sürət, bu nə sürətli gediş? Sanki gəlişində mindikləri eşşək deyildi.
Karvandakı bütün heyvanları keçib geridə buraxınca, Həlimənin yol yoldaşları çaşdılar və heyrətlər içində soruşdular:
"Ey Əbu Zueybin qızı! Təəssüflər olsun sənə. Bizi niyə gözləmirsən? Yoxsa mindiyin eşşək, gəlirkən bərabərindəki eşşək deyilmi?"
Eşşək eyni eşşək idi. Bir fərqlə, indi üzərində biri vardı: Kainatın Əfəndisi. Onu daşımanın şərəfi, , zəif heyvanı da coşdurmuşdu.
Həlimə yoldaşlarına cavab verdi:
"Xeyr, vallah, eşşək eyni eşşək; hətta mən onu sürmürəm belə. Öz-özünə belə sürətli gedir. Bunda bir qəribəlik var. "3
Çox təəssüf ki, hələ karvandakıların heç biri bu fərqliliyin haradan və nə üçün gəldiyini tapa bilmə bəsirətinə sahib deyildi.
Bəli, bütün bu olub bitənlər, nur üzlü balanın, gələcəyi bütün haşmətiylə qucaqlayacağına açıq işarələr idi.

Salih Suruç
 



01-05-2010 12:52:12

Düğüme özel


Bu səhifəyə daxil olmaq üçün səlahiyyətli deyil.

Üzv olmaq istəyirsinizsə Bura basın.

Əgər üzv deyilsinizsə Bura basın.

Şərhsiz